Marije Bouman (Amsterdam, 1971)

Ik kijk altijd naar het landschap. Daar is een enorme ruimte in te ervaren en een veelheid aan begrenzingen. Rivieren, sloten met verschillende waterniveaus, wegen, en de begrenzing van het eigen lichaam. Daar tussenin en daarbuiten: de oneindige beweeglijkheid van water, licht, lucht, natuur en de eigen geest. Elke dag ziet het er anders uit en zie ik andere dingen die je dromen zou kunnen noemen, voor mij is het een weerspiegeling van iets ongrijpbaars dat zeer reëel is, verwant met het mythische denken. De grenzen vallen weg, de ruimte om mij heen krijgt vorm in mijzelf en wordt immens. Mijn schilderijen en tekeningen vormen daar een weerslag van.

Marije Bouman studeerde af in 1995 in de richting tekenen, schilderen en grafiek aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten. Haar huidige werkwijze kenmerkt zich door gelaagdheid en het gebruik van de witte ondergrond als lichtbron. Zij heeft een voorliefde voor Oost-Indische inkt die zij ook in haar schilderijen gebruikt, dit in combinatie met tere vergrijsde kleuren en rijstpapier.